Λόγου Γιόγκις

Λογοθεραπεία

Εργοθεραπεία

Παιδική Ψυχοθεραπεία

Συμβουλευτική Γονέων

Πρώιμη Παρέμβαση

Θεραπευτική Γιόγκα

Εξ Αποστάσεως Λογοθεραπεία

Γιατί το ένα μου παιδί μιλάει καθαρά και το άλλο δυσκολεύεται;

Η αγωνία των γονιών και η πραγματικότητα πίσω από τις διαφορές

Πολύ συχνά οι γονείς αναρωτιούνται:
«Μα τους δίνω τα ίδια ερεθίσματα, τα μεγαλώνω με τον ίδιο τρόπο, είμαι συνέχεια κοντά τους. Γιατί το ένα μου παιδί μιλάει καθαρά και το άλλο δυσκολεύεται ; Μήπως φταίω εγώ;»

Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: όχι, δεν φταίνε οι γονείς.
Η εξέλιξη του λόγου και της ομιλίας είναι μια πολύπλευρη διαδικασία, που επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες – όχι μόνο από τα ερεθίσματα που δέχεται το παιδί.


Κάθε παιδί έχει τον δικό του ρυθμό ανάπτυξης

Όπως δεν μεγαλώνουν όλα τα παιδιά με τον ίδιο ρυθμό στο ύψος ή δεν περπατούν όλα στην ίδια ηλικία, έτσι και η ανάπτυξη του λόγου διαφέρει. Ακόμα και μέσα στην ίδια οικογένεια, δύο αδέλφια μπορεί να έχουν διαφορετική πορεία. Αυτό συμβαίνει γιατί:

  • Νευρολογική ωρίμανση: Κάθε παιδί ωριμάζει με διαφορετική ταχύτητα. Ο εγκέφαλος και τα νευρικά μονοπάτια που σχετίζονται με την ομιλία δεν αναπτύσσονται με τον ίδιο ρυθμό σε όλα τα παιδιά.
  • Ανατομικές διαφορές: Η κινητικότητα της γλώσσας, η δύναμη των χειλιών ή ακόμα και το μέγεθος της γνάθου μπορεί να παίζουν ρόλο. Για παράδειγμα, το /ρ/ απαιτεί πολύπλοκη κίνηση της γλώσσας, που για κάποια παιδιά είναι πιο δύσκολη.
  • Ακουστικές εμπειρίες: Μικρές, συχνά παροδικές δυσκολίες στην ακοή (π.χ. ωτίτιδες που περνούν απαρατήρητες) μπορεί να επηρεάσουν προσωρινά την ακρίβεια της ομιλίας.
  • Ιδιοσυγκρασία και χαρακτήρας: Κάποια παιδιά είναι πιο “τολμηρά” και δοκιμάζουν νέες λέξεις χωρίς φόβο λάθους. Άλλα είναι πιο προσεκτικά, ίσως συγκρατημένα, και προτιμούν να χρησιμοποιούν ό,τι ξέρουν καλά.
  • Μικρές διαφοροποιήσεις στην καθημερινότητα: Ακόμα κι αν οι γονείς προσφέρουν τα ίδια ερεθίσματα, κάθε παιδί τα επεξεργάζεται με τον δικό του τρόπο.

Η αγωνία των γονιών και οι συγκρίσεις

Είναι λογικό οι γονείς να συγκρίνουν τα παιδιά τους. Όμως η σύγκριση σπάνια βοηθά. Αντίθετα, φέρνει άγχος και ενοχές. Το σημαντικό είναι να θυμόμαστε:

  • Κάθε παιδί είναι μοναδικό.
  • Οι γονείς δεν “έκαναν κάτι λάθος”.
  • Οι διαφορές ανάμεσα στα αδέλφια είναι φυσιολογικές και αναμενόμενες.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς

  1. Παρατήρηση χωρίς πίεση – Είναι πολύ σημαντικό για έναν γονιό να αντιληφθεί που δυσκολεύεται το παιδί του, χωρίς να ασκεί πίεση στον ίδιο του τον εαυτό, διότι κάποιες απο αυτές τις δυσκολίες είναι αναμενώμενες .
  2. Αποφυγή διορθώσεων – Συνεχή σχόλια τύπου “πες το σωστά” μπορεί να γεμίσουν το παιδί με άγχος.
  3. Έγκαιρη αξιολόγηση – Αν το παιδί εξακολουθεί να δυσκολεύεται τότε η πιο σίγουρη λύση είναι η αξιολόγηση από έναν αναπτυξιολόγο ή λογοθεραπευτή.
  4. Εμπιστοσύνη στους ειδικούς – Οι πληροφορίες από άλλους γονείς ή δασκάλους, όσο καλοπροαίρετες κι αν είναι, δεν αντικαθιστούν την επιστημονική γνώση.
  5. Υπομονή και στήριξη – Το πιο σημαντικό είναι το παιδί να νιώθει αποδεκτό και ασφαλές, ώστε να εξελιχθεί στον ρυθμό του.

Συμπέρασμα

Το ότι δύο αδέλφια μεγαλώνουν στο ίδιο περιβάλλον δεν σημαίνει ότι θα έχουν την ίδια εξέλιξη στον λόγο. Η ανάπτυξη είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων, και μικρές διαφορές είναι απόλυτα φυσιολογικές.

Το πιο σημαντικό που μπορούν να κάνουν οι γονείς είναι να αφήσουν τις ενοχές στην άκρη, να εμπιστευτούν την πορεία του παιδιού τους και, αν χρειαστεί, να ζητήσουν τη βοήθεια ενός ειδικού.

Σχολιάστε