Λόγου Γιόγκις

Η λογοθεραπεία δεν είναι μια διαδικασία που αφορά μόνο το παιδί και τον θεραπευτή.
Είναι μια διαδρομή στην οποία η οικογένεια παίζει καθοριστικό ρόλο — όχι μόνο πρακτικά, αλλά κυρίως συναισθηματικά.

Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε, ο τρόπος που αντιδρούμε στις δυσκολίες, η υπομονή που δείχνουμε και τα όρια που βάζουμε, μπορούν να επηρεάσουν βαθιά την πρόοδο και την αυτοπεποίθηση του παιδιού.

---

Η συναισθηματική ασφάλεια είναι το πρώτο “θεραπευτικό εργαλείο”

Ένα παιδί που νιώθει ότι:

• το αποδέχονται όπως είναι,
• δεν το πιέζουν να “τα καταφέρει”,
• δεν κρίνεται για τα λάθη του,

είναι πιο ανοιχτό στη μάθηση και στην επικοινωνία.

Η ομιλία και ο λόγος συνδέονται άμεσα με το συναίσθημα.
Όταν το παιδί νιώθει άγχος, φόβο ή πίεση, συχνά “κλείνεται”.
Όταν νιώθει ασφάλεια, ενθαρρύνεται να προσπαθήσει ξανά.

---

Υπομονή: όχι παθητικότητα, αλλά ενεργή στήριξη

Η υπομονή δεν σημαίνει “αφήνω τα πάντα στην τύχη τους”.
Σημαίνει ότι αναγνωρίζω τον ρυθμό του παιδιού μου και το στηρίζω χωρίς να το συγκρίνω.

Κάθε παιδί:

• μαθαίνει με διαφορετικό ρυθμό,
• χρειάζεται διαφορετικό χρόνο για να κατακτήσει δεξιότητες,
• κάνει βήματα μπροστά και πίσω — και αυτό είναι φυσιολογικό.

Η πρόοδος στη λογοθεραπεία σπάνια είναι γραμμική.
Υπάρχουν περίοδοι εξέλιξης, αλλά και φάσεις σταθερότητας. Και οι δύο είναι μέρος της πορείας.

---

Όρια με αγάπη: γιατί είναι απαραίτητα

Τα όρια προσφέρουν δομή και ασφάλεια — στοιχεία απαραίτητα για κάθε παιδί.

Στη λογοθεραπευτική διαδρομή, τα όρια μπορεί να σημαίνουν:

• σταθερό πρόγραμμα συνεδριών,
• συγκεκριμένο χρόνο για ασκήσεις στο σπίτι (χωρίς υπερβολές),
• σαφείς αλλά ήρεμες προσδοκίες,
• συνέπεια χωρίς αυστηρότητα.

Τα όρια δεν μπαίνουν για να πιέσουν το παιδί, αλλά για να το βοηθήσουν να οργανωθεί και να νιώσει ότι κάποιος το καθοδηγεί με ασφάλεια.

---

Οι “μικρές νίκες” είναι τεράστιες

Στη λογοθεραπεία, η πρόοδος συχνά φαίνεται σε μικρά πράγματα:

• μια λέξη που ειπώθηκε πιο καθαρά,
• μια προσπάθεια χωρίς αποφυγή,
• περισσότερη συμμετοχή στην επικοινωνία,
• λιγότερος εκνευρισμός.

Αυτές οι στιγμές χρειάζονται αναγνώριση και ενίσχυση.

Ένα απλό:

«Μου άρεσε που προσπάθησες»
ή
«Είδα πόσο συγκεντρώθηκες»

έχει πολύ μεγαλύτερη αξία από την τέλεια εκτέλεση.

---

Συνεργασία οικογένειας – λογοθεραπευτή

Όταν οι γονείς:

• μοιράζονται απορίες και ανησυχίες,
• ενημερώνουν για αλλαγές στη συμπεριφορά του παιδιού,
• εφαρμόζουν με μέτρο τις οδηγίες στο σπίτι,

η θεραπεία γίνεται πιο αποτελεσματική και πιο ανθρώπινη.

Ο λογοθεραπευτής δεν “δουλεύει μόνος του”.
Συνεργάζεται με την οικογένεια για να στηρίξει ολόκληρο το παιδί, όχι μόνο την ομιλία του.

---

Ένα τελευταίο μήνυμα για τους γονείς

Η λογοθεραπευτική διαδρομή δεν είναι αγώνας ταχύτητας.
Είναι μια πορεία εξέλιξης, με ρυθμό, συναισθήματα και μικρά καθημερινά βήματα.

Με:

• υπομονή,
• σταθερά όρια,
• ενθάρρυνση και αποδοχή,

η οικογένεια μπορεί να γίνει ο πιο δυνατός σύμμαχος του παιδιού.

Και αυτή η στήριξη — συχνά — είναι το πιο σημαντικό κομμάτι της προόδου!